ถามเพื่อนสมาชิก สูงวัย เรื่องซีเรียส

ถามเพื่อนสมาชิก สูงวัย เรื่องซีเรียส

คนที่อายุ 60-70 

สมัยเราอายุ 17-18-20

1. ในหมู่เพื่อนเรียนรวมชั้น มัธยม อาชีวะ วิทยาลัย มหาวิทยาลัย

2. เพื่อนสนิท

3. เพื่อนผู้หญิง

เราใช้คำเรียกตัวเราเอง /กับ สรรพนามเรียกเพื่อนคนที่ 2 / กับสรรพนาม เรียกเพื่อนที่คุยด้วย

ว่าอย่างไร

 

 

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    4

9 ความเห็น

 
มังกรดำ

เรา มึง กู เอ็ง ข้า แก นาย ชั้น เธอ คุณ ผม 

?????

  • รัก
    1
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    3
 
Boulevard of Hopes

อาจารย์ กำลังจะถามถึงเด็กสมัยนี้หรือ ครับ

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
3 ส

1 ใช้เหมือนกันหมด

2 มึง

3 เธอ

ใช่

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    2
  • เศร้า
    0
 
619

ยุคผมถ้าเป็นเพื่อนที่สนิดเรียกเพื่อนใช้ชื่อพ่อเรียกกันครับ 

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    2
  • เศร้า
    0
 
ลุงแพะ

เพื่อนสนิทหรือที่เรียกกันว่าเพื่อนซี้..ผู้ชาย..จะใช้คำแทนตัวเราว่ากู..เรียกเพื่อนว่ามึง..ถ้าผู้หญิงจะเรียกแกและใช้คำว่า..ฉัน..แทนตัวเรา..แต่ถ้าไม่สนิท..ผู้ชายจะเรียกชื่อเขาหรือใช้คำว่านาย..จะใช้คำว่า..เรา..แทนตัวเอง ส่วนผู้หญิงจะเรียกชื่อเขาหรือใช้คำว่าเธอและใช้คำว่า..เรา..แทนตัวเอง

ขอนอกประเด็นนิดนึงครับ..ประมาณสองปีที่แล้วลูกชายที่เคยเรียกชื่อเล่นตัวเองเป็นสรรพนามเวลาคุยกับพ่อ..มีอยู่วันหนึ่งเขาใช้คำว่ากูแทนชื่อเล่น..นาทีนั้นยอมรับว่าผมรู้สึกโกรธแต่ก็ไม่แสดงอาการอะไร..จนกระทั่งมาเห็นในทีวีในโซเชียลที่เด็กรุ่นใหม่เขาใช้คำว่ากูมึงเรียกขานกันเป็นเรื่องปกติ..ก็เลยรับได้ครับ...มีบางคนรับไม่ได้กับคำว่าโง่เลี่ยงไปใช้คำว่าฉลาดน้อย..เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ครับ

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    2
 
เล็กโทรนิคส์

เรียกชื่อ อย่างเดียว เช่น สมชาย หรือ ดวงใจ แค่นี้
ถ้าสนิทมาก ก็ มึง กู
ถ้าต่างเพศ ก็ เธอ เรา

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    2
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
แดงชรา

เดาว่าอ.คงซีเรียสเพราะคำพูดของเด็กสมัยนี้ใช่ป่ะครับ

แรก ๆ ผมก็เป็น สมัยที่ลูกสาวยังเรียนอยู่แล้วคุยกับเพื่อน มึงงั้นกูงี้ 

ด่ากันแรง ๆ แบบไม่โกรธ

เคยท้วงเค้าว้าพูดแบบนี้กับเพื่อนไม่กลัวเค้าโกรธเอาเหรอ

ลุกบอกว่าก็พูดกันแบบนี้ทั้งหมดแหละ เป็นเรื่องธรรมดา

นึกถึงตัวเองสมัยเป็นนักเรียน

พูดกับเพื่อนผู้ชายที่สนิทว่า กู มึง

ถ้าไม่สนิทก็จะเรียกเค้า แก นาย แต่ผมผมจะแทนตัวเองว่า กู

ถ้าเป็นเพื่นผู้หญิงที่สนิท จะแทนตัวเราด้วยชื่อตัวเอง แดง...

แล้วเรียกชื่อเล่นเค้า หรือไม่ก็เรียกเธอ

อ่ะ แถมนิดทั้งที่อ.ไม่ได้ถาม

เวลามีแฟนเรียกกัน...ตัวเอง เค้า... ฮ่า ๆ

แก่ลงเรียก พอ่ แม่ ตามลูก

พอทะเลาะกัน 

มึง

กู

ทุกวันที่แยกทางกันไม่เคยคุยกัน แต่เวลาลูก ๆ คุยถึงพ่อเค้า

ผมจะเรียกเค้าว่า

เสด็จเตี่ยมึง

อิ อิ

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    2
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
มังกรดำ

ขอบคุณทุกคนครับ

 

คือเกิดความไม่มั่นใจในการเขียน

จำได้สมัยนั้น เรียกชื่อพ่อเพื่อน แทนชื่อเพื่อน

มึง เอ็ง กู  นาย เรา กัน ... ประมาณนี้

.

.

ทีแรกในเรื่องจะใช้ กู มึง ตามจริง

มานึกอีกทีจะดีไหม เพราะตัวแสดงอยู่ในวิทยาลัยครู

คนสมัยนี้อ่านจะว่าเราไม่สุภาพ

...

ได้คำตอบอย่างนี้ เดี๋ยวกลับไปแก้ตัวเดินเรื่อง ให้ใช้ กู มึง ตามเดิม

 

 

ขอบคุณครับ

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    2
  • เศร้า
    0
 
มังกรดำ

ประมาณนี้ครับ

... เดี๋ยวจะกลับไปแก้ ให้เป็น กู มึง ตามเดิม

 

=====

 

“เราอยู่เป็นเพื่อน” ประชาขอรอไอ้เจี๊ยวด้วยกับต่ง จันทนายืนลังเลจะอยู่รอหรือเดินตามคนอื่นๆ เข้าไปด้านใน 

“ไม่ต้องไปเถอะ” ต่งโบกมือ เพยาว์เดินย้อนกลับมาลากแขนจันทนาไปด้วยกัน 

จนรถขบวนเชียงใหม่เข้าเทียบชานชาลาแล้วยังไม่มีเงาไอ้เจี๊ยว 

“ยังไม่มาหรือวะ” สมบัติย้อนออกมาด้านนอกหน้าช่องขายตั๋ว

“เออ! รอมันสักอีกยี่สิบนาที” ประชายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา

“ขึ้นรถแล้วใช่ไหม”

“โชคดีได้นั่งใกล้กันทุกคน มีจองไว้ให้เอ็ง ไอ้ชา แล้วเผื่อไอ้เจี๊ยวด้วย” สมบัติตอบต่ง ตาชะเง้อทางเข้าหน้าถนนมองซ้ายมองขวา

“นายสองคนรอตรงนี้ เราขอออกไปดูหน้าถนน” ต่งฝากกระเป๋าไว้แล้วผละไปด้านหน้าประตูทางเข้าสถานีจนหกโมงเย็น เสียงประกาศบอกให้ผู้โดยสารขบวนรถเร็วกรุงเทพฯ เชียงใหม่ทราบขบวนรถใกล้ออกแล้ว ต่งกลับมาหาเพื่อนสองคน

“มันไม่มาแล้วหละ ไอ้เจี๊ยวนะไอ้เจี๊ยว” สามคนเดินผ่านช่องตรวจตั๋วเข้าชานชาลายังไม่วายหันเหลียวหลัง

“ไปวะ ช่างมัน” ประชาตัดใจ 

“รอเราด้วยยยยยย !”  เสียงเจี๊ยวดังลั่นมาแต่ไกล

“ไอ้เจี๊ยว” สามคนตะโกนชื่อเพื่อนออกมาพร้อมกัน คนหันมามองเป็นตาเดียว

“ตบกระบาลแยก ไปอยู่ไหนมา” ประชาโป๊ะท้ายทอยเพื่อนรัก

“รู้ว่าพวกเอ็งเป็นห่วง แต่เจ็บโว้ย” เจี๊ยวคลำหัวป้อย ต่งส่งกระเป๋าของตัวกับเจี๊ยวให้สองคนไปขึ้นรถ รีบพาเพื่อนไปซื้อตั๋ว

“ทำไมมาช้า” ต่งถามขณะรอคนขายออกตั๋ว

“มาถึงกลางทางนึกขึ้นได้ กลับไปบ้าน ลืมไอ้นี่...” ควักของในกระเป๋าหลังกางเกงให้ดู 

“แค่นี้นะ?”

“เออ มันช้าตรงที่รถเมล์มันขาดตอน มาเจอรถติดตั้งแต่สะพานพุทธยันโอเดียน” เจี๊ยวพักบ้านญาติแถวสี่แยกบ้านแขก ไปกลับสองรอบมาทันบุญแล้วช่วงเย็นอย่างนี้กรุงเทพฯ รถติดวินาสสันตะโร

“ต่ง ปวดท้องเยี่ยวว่ะจะราดแล้ว”

“รีบเลย โน่นห้องน้ำ” เจี๊ยววิ่งไปได้ครึ่งทางย้อนกลับมา “เฮ้ยมีเหรียญสลึงค่าห้องน้ำ ยืม...”

 

ต่งควานหาเหรียญสลึงส่งให้ กว่าเจี๊ยวมันเยี่ยวเสร็จขบวนรถเร็วกรุงเทพฯ เชียงใหม่ เปิดหวูดกำลังขยับล้อ สองคนรีบวิ่งกระหืดกระหอบหน้าตั้ง เห็นประชาลงมายืนโบกมือหวอยๆ ต่งส่งสัญญานให้ประชากลับขึ้นไปบนรถแล้วพาเจี๊ยวขึ้นโบกี้ตู้ใกล้สุด

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    2
  • เศร้า
    0