*** 1.ความในใจของคนค่อนประเทศ + 2.ความสง่างามผิดกัน ***

*** 1.ความในใจของคนค่อนประเทศ + 2.ความสง่างามผิดกัน ***

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0

34 ความคิดเห็น

 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
3 ส

เผด็จการจงพินาศYES !

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

ขอบคุณท่าน 3 ส.ครับ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
The Kingdom

เป็นโมเมนต์ที่น่ารักดีครับ อิอิ

สมัยผมเป็นเด็ก ผมก็ตะโกนแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่มีใครได้ยิน หัวเราะ

ยินดีด้วยครับที่มีโอกาสได้เป็นเด็กที่ไม่ทน cheer

ก่อนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทนได้ทุกเรื่อง จะเอาแบบนี้

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

ก่อนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทนได้ทุกเรื่อง "

คมจริงๆ เศร้า

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
fantomous

ผมอยากเห็นเยาวชนของประเทศนี้ตื่นสักทีครับ   หุ หุ หุ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

Me too ครับ คารวะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

หวัดดีค่ะ พี่สมิงและเพื่อนๆ

อ่านทู้นี้เป็นทู้แรกในเช้านี้(เพิ่งตื่น)

ทำไมขนลุกซู่มากมาย ใจก็เต้นแรงผิดปกติ

เดาว่าน่าจะเป็นอารมณ์ปิติมากกว่าอื่น นะคะ

-

ดูข่าว voice เมื่อคืนจากคุณศิโรตม์ ยังนึกว่า

น้องไม่น่าขอโทษสังคมสติแตกทีหลังเล้ย

เสียของ....แต่ก็นะ คิดอีกที คิดดังๆอย่างน้องก็ดีแระ

ยังสงสัย พวกทีดราม่าไล่น้องไปอยู่ที่อื่นนั่น ใช้อะไรคิด

-

เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้ค่ะ  somebody คิดดังๆกันเยอะๆ ดีค่ะ

ตัวเราอาจจะอยู่ไม่ทันจนเห็นความเปลี่ยนแปลง แต่อย่างน้อย

เริ่มมีก้อนหินถูกเขวี้ยงลงในสระทีละก้อนสองก้อน

น้ำในสระเริ่มกระเพื่อมแล้ว สุดยอด

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

คารวะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ไพร่รอนาย

สังคมคนคิดต่างถูกมองว่าไม่รักบ้านรักพ่อ แต่พวกกุ๊ยหรือดารากุ๊ยกลับลอยหน้าลอยตาด่าคนอื่นได้โดยไม่มองความจริงทางสังคม....ก็ตอแหลกันเข้าไป

https://www.matichon.co.th/news/617028

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

เห็นด้วยครับ คารวะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

ทู้นี้เป็นเรื่องของการคิดดังๆที่ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อม

นุชขออนุมัติเจ้ากระทู้นำข้อความที่ได้อ่านจากไลน์

มาแชร์สักนิดนะคะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเงียบ ค่ะ

----------------------------------------------------------------

ความเงียบที่น่ายกย่อง

"เบื้องหลังของความเงียบ มันประกอบไปด้วยความอบอุ่นและความน่ายกย่อง

จากประสบการณ์ที่ได้สัมผัสด้วยตัวเราเอง ในประเทศเยอรมนี"

-

ในตอนเย็นวันหนึ่งของฤดูหนาว

เรากำลังเข้าแถวรอรถประจำทาง

มีคนรออยู่ในแถวห้าหกคน

ทุกคนล้วนยืนรอด้วยความสงบและเป็นระเบียบ

-

ในเวลาเดียวกัน มีคนจูงสุนัขเดินมาแต่ไกล

พอทั้งคู่เดินใกล้เข้ามา ภาพที่ได้เห็นคือ

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ หลังตรงงามสง่า

มีสุนัขเดินนำหน้า เป็นสุนัขที่ถูกฝึกมาเป็นพิเศษ

มันถูกฝึกมาสำหรบคนพิการทางสายตาโดยเฉพาะ

สังเกตเห็นได้จากสายรัดคอของสุนัข ซึ่งเป็นสายรัดที่มีสัญลักษณ์โดยเฉพาะ

-

เขาเป็นชายหนุ่มที่พิการทางสายตา

ชายหนุ่มค่อยๆเดินมายังป้ายรถประจำทาง

แล้วก็หยุดยืนอยู่ห่างจากแถวพวกเราเล็กน้อย

ไม่มีใครทักทายให้เสียงกับชายหนุ่มคนนั้น

-

เรากำลังคิดจะเดินไปพาเขามาเข้าแถว

แต่คุณผู้ชายวัยกลางคนที่อยู่หัวแถว

รีบเก็บพับหนังสือเล่มที่กำลังอ่าน

แล้วเดินตรงไปยืนอยู่ข้างหลังชายหนุ่ม

คนอื่นๆที่อยู่ในแถว ก็ทยอยเดินไปต่อแถวกันใหม่

ไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว

หญิงสาวผมสั้นสีแดงที่ยืนติดกับเรา

มองหน้าสุนัขอย่างครุ่นคิด  คงเกรงว่ากลิ่นบุหรี่

จะไปรบกวนโสตประสาทการดมกลิ่นของสุนัข

เธอลังเลอยู่นิดหนึ่ง ก่อนจะดับบุหรี่ที่เพิ่งจุด

แล้วก็เดินตามกันไปต่อแถวใหม่

แถวใหม่เกิดขึ้นอย่างเรียบร้อย

เป็นแถวที่ชายหนุ่มกับสุนัขของเขาอยู่หัวแถว

เป็นการร่วมกันกระทำของกลุ่มคนแปลกหน้า

เป็นการกระทำที่ไม่ได้นัดแนะ

เป็นการกระทำที่ไม่ต้องใช้เสียง

ทุกคนทำเหมือนเป็นหน้าที่

เรารู้สึกทึ่งอย่างบอกไม่ถูก

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

ทุกคนยังคงรอคอยด้วยความเงียบสงบ

แล้วรถประจำทางก็มาถึง..."รอสักครู่  ผมจะลงไปรับ"

พนักงานขับรถกำลังขยับตัวจะลุกขึ้นจากที่นั่งคนขับ

"ขอบคุณครับ  ไม่ต้องรบกวนหรอกครับ"

ชายหนุ่มรีบปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพ

ภายใต้การนำของสุนัขฝึกหัดตัวนั้น

ทั้งสองค่อยๆก้าวขึ้นรถไป

-

เวลานั้นเป็นเวลาหลังเลิกงาน

ผู้โดยสารก็เต็มคันรถอยู่แล้ว

แต่พอชายหนุ่มกำลังก้าวขึ้นรถ

ทุกคนรีบขยับตัวถอยร่นไปข้างหลัง

ทำให้มีพื้นที่ว่างที่บริเวณทางเดินขึ้นทันที

-

ที่ๆนั่งหลังคนขับ มีเด็กชายอายุ 6 - 7 ขวบนั่งอยู่

คุณแม่รีบสะกิดลูกชายให้ลุกขึ้นเพื่อสละที่นั่งให้ชายหนุ่ม

การกระทำที่ค่อนข้างกระทันหันของคุณแม่

ไม่ได้ทำให้เด็กผู้ชายงอแง

หนูน้อยรีบลุกขึ้นด้วยความเต็มใจ

สุนัขเห็นมีที่นั่งว่างอยู่ จึงนำพาเจ้าของเดินไปยังที่่นั่ง

ส่วนตัวสุนัขเองก็นั่งตัวตรงอยู่ข้างๆบนทางเดิน

-

เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

ชายหนุ่มไม่มีสิทธิได้รับรู้ใดๆทั้งสิ้น

"สวัสดีครับ จะไปลงรถที่ไหนครับ"

"สวัสดีครับ ผมจะไปถนนมอร์ครับ"

"พ่ะย่ะค่ะ...ฝ่าบาท"..... 

ทุกคนหัวเราะในคำหยอกล้อด้วยอารมณ์ขันของคนขับ

แล้วรถประจำทางก็พาผู้คนเดินทางต่อไปด้วยบรรยากาศของความสดใส

ทุกคนบนรถ เฝ้าสังเกตทีที่าอันสง่างามของสุนัข

แม้เวลาเลี้ยวรถ สุนัขก็พยายามเอี้ยวตัวเพื่อรักษาการทรงตัวของตน

สายตาเพ่งมองไปข้างหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ

คงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับสุนัขที่เลี้ยงดูกันตามบ้าน

ไม่มีใครคิดจะยื่นมือไปลูบหัวสุนัข

ไม่มีใครนำเอามือถือออกมาถ่ายรูป

เด็กน้อยที่คิดจะยื่นขนมปังครึ่งชิ้นที่อยู่ในมือไปป้อนเขา

ก็ถูกคุณแม่ดึงมือกลับ กระซิบข้างหูเด็กน้อยแบบเบาๆ

"เขากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ มีงานต้องรับผิดชอบ อย่าไปกวน"

พอได้ยินคำว่า "ปฏิบัติหน้าที่" เด็กน้อยพยักหน้าด้วยความเข้าใจ

-

เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ ไม่นานนักก็มาถึงจุดหมาย

เมื่ออำลากับคนขับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ชายหนุ่มก็ก้าวลงจากรถไป ภายใต้การนำทาง

ของสุนัขฝึกของเขา

-

รถประจำทางเดินทางต่อไป

แต่ความเงียบสงบยังคงครอบครองอยู่เต็มคันรถ

เป็นความน่ายกย่องที่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึก

ภายนอกรถ ลมหนาวเย็นยะเยือก

แต่ภายใน  ใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

เรื่องราวที่น่าประทับใจนี้

คงไม่ใช่เพียงเพราะผู้คนเดินไปต่อแถวใหม่ข้างหลังชายหนุ่ม

คงไม่ใช่เพียงเพราะผู้คนรีบขยับถอยร่อนให้มีพื้นที่ว่างเกิดขึ้น

และก็ไม่ใช่เพียงเพราะเด็กน้อยรีบสละที่นั่งให้

แต่ สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือ

เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

เป็นการกระทำที่ไร้เสียงแบบน่ายกย่องที่สุด

ความรัก ความห่วงใย ความเอื้ออาทรที่มีให้กับผู้อื่น

ไม่มีความจำเป็นต้องไปป่าวประกาศ

ต้องไปเที่ยวบอกผู้คนให้รับรู้ว่า

"พวกเรารักคุณ ห่วงใยคุณ"

บางเวลา ความรักหรือความห่วงใย ก็เป็นเรื่องเรียบๆง่ายๆ

แต่เป็นสิ่งที่เราสัมผัสได้ด้วยใจ ด้วยความรู้สึก

ความก้าวหน้าของประเทศ

คงไม่ได้วัดกันด้วยสภาพทางเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว

แต่ยังมีวัฒนธรรมของสังคม 

ที่จะช่วยชี้วัดความน่ายกย่องด้านจิตวิญญาณ

จิตวิญญาณอนสูงส่งของมวลมนุษยชาตินั้นๆ

----------------------------------------------------------------------------------------------

ขจรศักดิ์ แปลและเรียบเรียง 2/8/17

www.facebook.com/Flintlibrary

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ เช่นนี้...ถ้ามีอีก..ขอให้นำมาลงเรื่อยๆนะครับ

อ่านแล้วตื้นตันในทรวง..มีกำลังใจเพิ่มขึ้น หลังจากมันเหลือริบหรี่มานาน

สุดยอด คารวะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

แปะข้อความแล้ว  การเว้นวรรคผิดปกติมาก

ขออำไพ ดิฉันไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร

พิมพ์เข้า microfoft words ก็สวยดี

แต่พอ copy  มา paste ที่นี่

มันก็เป็นยังงี้แหละค่ะ

อาจไม่ค่อยจำเริญนัยน์ตานัก

ขอโท่กน้าา เขินนะเนี่ย

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

ดีครับ อ่านง่ายดี ขอบคุณนะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

ขอโทษนะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

คล้ายลิงกวาดถนน

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

หัวเราะหัวเราะหัวเราะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
สมิงบ้านไร่

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0
 
ชญานุช

ไอ้หน้าด้านสะพานเหล็ก

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0
  • โกรธ
    0