*** 1.ความในใจของคนค่อนประเทศ + 2.ความสง่างามผิดกัน ***

34 ความคิดเห็น

+1
18
34ความคิดเห็น
The Kingdom
The Kingdom
03 ส.ค. 2017 - 10:09

เป็นโมเมนต์ที่น่ารักดีครับ ฟันหลอ

สมัยผมเป็นเด็ก ผมก็ตะโกนแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่มีใครได้ยิน หัวเราะ

ยินดีด้วยครับที่มีโอกาสได้เป็นเด็กที่ไม่ทน ปรบมือ

ก่อนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทนได้ทุกเรื่อง เศร้า

+
14

สมิงบ้านไร่
สมิงบ้านไร่
03 ส.ค. 2017 - 13:41

ก่อนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทนได้ทุกเรื่อง "

คมจริงๆ เศร้า

+
8

ชญานุช
ชญานุช
03 ส.ค. 2017 - 11:34

หวัดดีค่ะ พี่สมิงและเพื่อนๆ

อ่านทู้นี้เป็นทู้แรกในเช้านี้(เพิ่งตื่น)

ทำไมขนลุกซู่มากมาย ใจก็เต้นแรงผิดปกติ

เดาว่าน่าจะเป็นอารมณ์ปิติมากกว่าอื่น นะคะ

-

ดูข่าว voice เมื่อคืนจากคุณศิโรตม์ ยังนึกว่า

น้องไม่น่าขอโทษสังคมสติแตกทีหลังเล้ย

เสียของ....แต่ก็นะ คิดอีกที คิดดังๆอย่างน้องก็ดีแระ

ยังสงสัย พวกทีดราม่าไล่น้องไปอยู่ที่อื่นนั่น ใช้อะไรคิด

-

เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้ค่ะ  somebody คิดดังๆกันเยอะๆ ดีค่ะ

ตัวเราอาจจะอยู่ไม่ทันจนเห็นความเปลี่ยนแปลง แต่อย่างน้อย

เริ่มมีก้อนหินถูกเขวี้ยงลงในสระทีละก้อนสองก้อน

น้ำในสระเริ่มกระเพื่อมแล้ว ยกโป้ง

+
10

ไพร่รอนาย
ไพร่รอนาย
03 ส.ค. 2017 - 13:10

สังคมคนคิดต่างถูกมองว่าไม่รักบ้านรักพ่อ แต่พวกกุ๊ยหรือดารากุ๊ยกลับลอยหน้าลอยตาด่าคนอื่นได้โดยไม่มองความจริงทางสังคม....ก็ตอแหลกันเข้าไป

https://www.matichon.co.th/news/617028

+
13

ชญานุช
ชญานุช
03 ส.ค. 2017 - 13:29

 

ทู้นี้เป็นเรื่องของการคิดดังๆที่ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อม

 

นุชขออนุมัติเจ้ากระทู้นำข้อความที่ได้อ่านจากไลน์

 

มาแชร์สักนิดนะคะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเงียบ ค่ะ

 

----------------------------------------------------------------

 

ความเงียบที่น่ายกย่อง

 

"เบื้องหลังของความเงียบ มันประกอบไปด้วยความอบอุ่นและความน่ายกย่อง

 

จากประสบการณ์ที่ได้สัมผัสด้วยตัวเราเอง ในประเทศเยอรมนี"

 

-

 

ในตอนเย็นวันหนึ่งของฤดูหนาว

 

เรากำลังเข้าแถวรอรถประจำทาง

 

มีคนรออยู่ในแถวห้าหกคน

 

ทุกคนล้วนยืนรอด้วยความสงบและเป็นระเบียบ

 

-

 

ในเวลาเดียวกัน มีคนจูงสุนัขเดินมาแต่ไกล

 

พอทั้งคู่เดินใกล้เข้ามา ภาพที่ได้เห็นคือ

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ หลังตรงงามสง่า

 

มีสุนัขเดินนำหน้า เป็นสุนัขที่ถูกฝึกมาเป็นพิเศษ

 

มันถูกฝึกมาสำหรบคนพิการทางสายตาโดยเฉพาะ

 

สังเกตเห็นได้จากสายรัดคอของสุนัข ซึ่งเป็นสายรัดที่มีสัญลักษณ์โดยเฉพาะ

 

-

 

เขาเป็นชายหนุ่มที่พิการทางสายตา

 

ชายหนุ่มค่อยๆเดินมายังป้ายรถประจำทาง

 

แล้วก็หยุดยืนอยู่ห่างจากแถวพวกเราเล็กน้อย

 

ไม่มีใครทักทายให้เสียงกับชายหนุ่มคนนั้น

 

-

 

เรากำลังคิดจะเดินไปพาเขามาเข้าแถว

 

แต่คุณผู้ชายวัยกลางคนที่อยู่หัวแถว

 

รีบเก็บพับหนังสือเล่มที่กำลังอ่าน

 

แล้วเดินตรงไปยืนอยู่ข้างหลังชายหนุ่ม

 

คนอื่นๆที่อยู่ในแถว ก็ทยอยเดินไปต่อแถวกันใหม่

 

ไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว

 

หญิงสาวผมสั้นสีแดงที่ยืนติดกับเรา

 

มองหน้าสุนัขอย่างครุ่นคิด  คงเกรงว่ากลิ่นบุหรี่

 

จะไปรบกวนโสตประสาทการดมกลิ่นของสุนัข

 

เธอลังเลอยู่นิดหนึ่ง ก่อนจะดับบุหรี่ที่เพิ่งจุด

 

แล้วก็เดินตามกันไปต่อแถวใหม่

 

แถวใหม่เกิดขึ้นอย่างเรียบร้อย

 

เป็นแถวที่ชายหนุ่มกับสุนัขของเขาอยู่หัวแถว

 

เป็นการร่วมกันกระทำของกลุ่มคนแปลกหน้า

 

เป็นการกระทำที่ไม่ได้นัดแนะ

 

เป็นการกระทำที่ไม่ต้องใช้เสียง

 

ทุกคนทำเหมือนเป็นหน้าที่

 

เรารู้สึกทึ่งอย่างบอกไม่ถูก

 

+
12

ชญานุช
ชญานุช
03 ส.ค. 2017 - 13:31

 

ทุกคนยังคงรอคอยด้วยความเงียบสงบ

 

แล้วรถประจำทางก็มาถึง..."รอสักครู่  ผมจะลงไปรับ"

 

พนักงานขับรถกำลังขยับตัวจะลุกขึ้นจากที่นั่งคนขับ

 

"ขอบคุณครับ  ไม่ต้องรบกวนหรอกครับ"

 

ชายหนุ่มรีบปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพ

 

ภายใต้การนำของสุนัขฝึกหัดตัวนั้น

 

ทั้งสองค่อยๆก้าวขึ้นรถไป

 

-

 

เวลานั้นเป็นเวลาหลังเลิกงาน

 

ผู้โดยสารก็เต็มคันรถอยู่แล้ว

 

แต่พอชายหนุ่มกำลังก้าวขึ้นรถ

 

ทุกคนรีบขยับตัวถอยร่นไปข้างหลัง

 

ทำให้มีพื้นที่ว่างที่บริเวณทางเดินขึ้นทันที

 

-

 

ที่ๆนั่งหลังคนขับ มีเด็กชายอายุ 6 - 7 ขวบนั่งอยู่

 

คุณแม่รีบสะกิดลูกชายให้ลุกขึ้นเพื่อสละที่นั่งให้ชายหนุ่ม

 

การกระทำที่ค่อนข้างกระทันหันของคุณแม่

 

ไม่ได้ทำให้เด็กผู้ชายงอแง

 

หนูน้อยรีบลุกขึ้นด้วยความเต็มใจ

 

สุนัขเห็นมีที่นั่งว่างอยู่ จึงนำพาเจ้าของเดินไปยังที่่นั่ง

 

ส่วนตัวสุนัขเองก็นั่งตัวตรงอยู่ข้างๆบนทางเดิน

 

-

 

เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

 

ชายหนุ่มไม่มีสิทธิได้รับรู้ใดๆทั้งสิ้น

 

"สวัสดีครับ จะไปลงรถที่ไหนครับ"

 

"สวัสดีครับ ผมจะไปถนนมอร์ครับ"

 

"พ่ะย่ะค่ะ...ฝ่าบาท"..... 

 

ทุกคนหัวเราะในคำหยอกล้อด้วยอารมณ์ขันของคนขับ

 

แล้วรถประจำทางก็พาผู้คนเดินทางต่อไปด้วยบรรยากาศของความสดใส

 

ทุกคนบนรถ เฝ้าสังเกตทีที่าอันสง่างามของสุนัข

 

แม้เวลาเลี้ยวรถ สุนัขก็พยายามเอี้ยวตัวเพื่อรักษาการทรงตัวของตน

 

สายตาเพ่งมองไปข้างหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

คงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับสุนัขที่เลี้ยงดูกันตามบ้าน

 

ไม่มีใครคิดจะยื่นมือไปลูบหัวสุนัข

 

ไม่มีใครนำเอามือถือออกมาถ่ายรูป

 

เด็กน้อยที่คิดจะยื่นขนมปังครึ่งชิ้นที่อยู่ในมือไปป้อนเขา

 

ก็ถูกคุณแม่ดึงมือกลับ กระซิบข้างหูเด็กน้อยแบบเบาๆ

 

"เขากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ มีงานต้องรับผิดชอบ อย่าไปกวน"

 

พอได้ยินคำว่า "ปฏิบัติหน้าที่" เด็กน้อยพยักหน้าด้วยความเข้าใจ

 

-

 

เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ ไม่นานนักก็มาถึงจุดหมาย

 

เมื่ออำลากับคนขับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ชายหนุ่มก็ก้าวลงจากรถไป ภายใต้การนำทาง

 

ของสุนัขฝึกของเขา

 

-

 

รถประจำทางเดินทางต่อไป

 

แต่ความเงียบสงบยังคงครอบครองอยู่เต็มคันรถ

 

เป็นความน่ายกย่องที่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึก

 

ภายนอกรถ ลมหนาวเย็นยะเยือก

 

แต่ภายใน  ใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น

 

+
13

ชญานุช
ชญานุช
03 ส.ค. 2017 - 13:32

 

เรื่องราวที่น่าประทับใจนี้

 

คงไม่ใช่เพียงเพราะผู้คนเดินไปต่อแถวใหม่ข้างหลังชายหนุ่ม

 

คงไม่ใช่เพียงเพราะผู้คนรีบขยับถอยร่อนให้มีพื้นที่ว่างเกิดขึ้น

 

และก็ไม่ใช่เพียงเพราะเด็กน้อยรีบสละที่นั่งให้

 

แต่ สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือ

 

เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

 

เป็นการกระทำที่ไร้เสียงแบบน่ายกย่องที่สุด

 

ความรัก ความห่วงใย ความเอื้ออาทรที่มีให้กับผู้อื่น

 

ไม่มีความจำเป็นต้องไปป่าวประกาศ

 

ต้องไปเที่ยวบอกผู้คนให้รับรู้ว่า

 

"พวกเรารักคุณ ห่วงใยคุณ"

 

บางเวลา ความรักหรือความห่วงใย ก็เป็นเรื่องเรียบๆง่ายๆ

 

แต่เป็นสิ่งที่เราสัมผัสได้ด้วยใจ ด้วยความรู้สึก

 

ความก้าวหน้าของประเทศ

 

คงไม่ได้วัดกันด้วยสภาพทางเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว

 

แต่ยังมีวัฒนธรรมของสังคม 

 

ที่จะช่วยชี้วัดความน่ายกย่องด้านจิตวิญญาณ

 

จิตวิญญาณอนสูงส่งของมวลมนุษยชาตินั้นๆ

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

ขจรศักดิ์ แปลและเรียบเรียง 2/8/17

 

www.facebook.com/Flintlibrary

 

+
12

สมิงบ้านไร่
สมิงบ้านไร่
03 ส.ค. 2017 - 13:51

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ เช่นนี้...ถ้ามีอีก..ขอให้นำมาลงเรื่อยๆนะครับ

อ่านแล้วตื้นตันในทรวง..มีกำลังใจเพิ่มขึ้น หลังจากมันเหลือริบหรี่มานาน

ยกโป้ง คารวะ

+
12

ชญานุช
ชญานุช
03 ส.ค. 2017 - 13:35

แปะข้อความแล้ว  การเว้นวรรคผิดปกติมาก

ขออำไพ ดิฉันไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร

พิมพ์เข้า microfoft words ก็สวยดี

แต่พอ copy  มา paste ที่นี่

มันก็เป็นยังงี้แหละค่ะ

อาจไม่ค่อยจำเริญนัยน์ตานัก

ขอโท่กน้าา โชคดี

+
11

Loading...